‘Documentaire filmcultuur in Vlaanderen, Filmische Wanderdrang’ door Bjorn Gabriels, 2014

Zo koppelen Didier Volckaert en An van. Dienderen een mediabewust beeldgebruik aan een internationaal perspectief. Hun Tu ne verras pas Verapaz (2002) reist van Gent naar Guatemala in de voetsporen van een vergeten Belgische kolonisatie halfweg de 19de eeuw. Migranten werd destijds voorgehouden dat het paradijs elders te vinden was. Sommige van hun nazaten cultiveren generaties later dan weer een onrealistisch beeld van het thuisland van hun voorouders.

Ook in Patrasche, a Dog of Flanders – Made in Japan (2007) nemen Volckaert en Van. Dienderen een omweg via overzeese gebieden om te reflecteren over nationalisme en Vlaamse identiteitsvorming. Door het fictieverhaal van de hond Patrasche, nagenoeg onbekend in België, construeren lezers en televisiekijkers in Engelstalige landen en vooral Japan een beeld van Vlaanderen. Patrasche, a Dog of Flanders – Made in Japan voert een geschiedenis van het bewegend beeld op, niet alleen via de verschijningsvormen van fictiepersonages uit de wereld van Patrache, maar ook in de opeenvolging van laterna magica, verschillende filmtypes, televisieseries (Japanse anime) en digitale beelden. In de verschillende projectievormen komen diverse projecties tot uiting van wat Vlaanderen zou kunnen zijn: “Vlaanderen is ook wat anderen ervan maken.”

Read full article here: http://www.fondspascaldecroos.org/documentaire-in-vlaanderen